مهنگائيءَ جي ماريل سرڪاري ملازمن سان بجيٽ ۾انصاف ٿيندو…؟

اها پوري ملڪ کي خبر هوندي ته بجيٽ جو انظار ڀلي ڪو ڪري نه ڪري پر سرڪاري ملازمن جو پورو ڌيان بجيٽ ڏانهن هوندو آهي، ڇو جو بجيٽ سرڪاري ملازم اهو آسرو هوندي آهي، جنهن مان سرڪاري ملازمن کي اميدون هونديون آهن ته ٿي سگهي ٿو هن بجيٽ ۾ ڪا اهڙي پگهارن ۾ واڌ وري خبر انهن کي ملي پوي جنهن مان هو ان مهنگائيءَ جي باهه سان منهن ڏئي سگهن

مان سنڌ جي سڀ کان وڏي سرڪاري ملازم تنظيم آل پاڪستان ڪلارڪ ايسوسئيشن (ايپڪا) جو صوبائي صدر آهيان، هڪ ملازم اڳواڻ هجڻ جي ناتي مون کي پنهنجي ملازمن جي تڪليفن، دردن، اهنجن توڙي پيش ايندڙ مشڪلاتن جي چڱي ريت ڄاڻ آهي. مهانگائي ۾ گهاٽي ٽوڙ اضافو ٿي ويو آهي پر پگهارن ۾ مهانگائي جي حساب سان ڪو به اضافو ناهي ڪيو ويو. جيتوڻيڪ سکر کان ڪراچي سي ايم هائوس تائين احتجاجي مظاهرن، ڌرڻن ذريعي ننڊ پيل حڪمرانن کي سجاڳ ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي وئي آهي پر حڪمرانن اگهور ننڊ ستل آهن، بجلي، گئس ۽ پيٽرول جي اگهن ۾ وڏي پئماني تي اضافو ٿيڻ سان گڏ رروزانو جي استعمال هيٺ ايندڙ شين جي اگهه به چوٽ چڙهي ويا آهن. تنهن ڪري پگهار مان گهر جي بجيٽ ٺاهڻ ۽ سموريون گهرجون پوريون ڪرڻ نا ممڪن بڻجي ويو آهي. ملازم پگهارمان بجلي، گئس جو بل ادا ڪندو، يا گهر کان آفيس يا ٻين ڪمن لاءِ ويندڙ پيٽرول جو خرچ برداشت ڪندو.ٻارڙن جي تعليم لاءِ ڳريون فيسون ادا ڪندو. اهڙي ريت بيماري ۾ جيڪڏهن اسپتال علاج لاءِ وڃجي ته ڊاڪٽرن جي فيس به گهٽ ۾ گهٽ صرف چڪاس جي 1000 روپين تائين آهي وري دوائن جا اگهه  به پيٽرول جي اگهن جيان ٻيڻا، ٽيڻا ٿي چڪا آهن. برادري، مٽن، مائٽن دوستن سان اٿڻ ويهڻ يعني خوشي توڙي ڏک ۾ اچ وڃ دوران به وڏو خرچ اچي ويندو آهي. ڪيترائي اهڙا ملازم به آهن جن وٽ پنهنجو اجهو يعني گهر به ناهي اُهي گهر جو به ڪرايو ادا ڪندا آهن، اهڙي صورتحال ۾ پگهارمان گذارو ڪرڻ نا ممڪن آهي تنهن ڪري ملازم معاشي مشڪلاتن جي ڌٻڻ ۾ ڦاٿل آهن، جيڪي گهر جو چرخو هلائڻ جي لاءِ قرض يا وري سڄو ڏينهن ڊيوٽي ڪرڻ کانپوءِ وري رات جي وقت ڪو روزگار ڪندا آهن.